Aleja Wyzwolenia to ulica, na której mieszkam już ponad 15 lat.  Aleję łączy plac Zbawiciela, gdzie znajduje się piękny kościół, z placem Na rozdrożu. Nazwa została nadana po drugiej wojnie światowej i jest (być może nieświadomym) nawiązanie do wyzwolenia Polski spod ucisku zaborców, przez udziały J. Piułsudskiego w 1918 roku. Przed drugą wojną światową ulica nosiła nazwę 6 sierpnia 1918 roku, czyli upamiętniała wymarsz w bój Pierwszej Kadrowej, prowadzący do wyzwolenia Polski. Jest to początkowy odcinek drogi przeprowadzonej w latach 1767/1768 wg projektu Augusta Moszyńskiego od zamku Ujazdowskiego do wsi Wielka Wola. Arteria otrzymała nazwę Drogi Królewskiej, a od około 1784 - ul. Nowowiejskiej, gdyż prowadziła do założonej po obu jej stronach Nowej Wsi. Około 1770 droga weszła w obręb Ujazdowskiego założenia placów gwiaździstych, stanowiąc główną oś kompozycji układu; przebiegała ona przez tereny zielone i obsadzona została lipami, jak  zostało do dziś. W pierwszej połowie XIX wieku znajdowały się tu ogrody słynące z  owoców i kwiatów. Przed 1875 po południowej, nieparzystej stronie Nowowiejskiej wybudowano koszary dla rosyjskiej piechoty tak zwanego Litewskiego Pułku, rozciągające się między Al.Szucha, Litewską i Marszałkowską. Około 1880 pod numerem czwartym wybudowano 3-piętrową kamienicę ( architekt K.Loewe). Około 1881 na Nowowiejskiej ułożono tory tramwaju konnego, około 1909 zamieniono go na elektryczny. W 1900 ogrody położone po parzystej stronie Nowowiejskiej rozparcelowano, przeprowadzając ulicę Służewską i Natolińską. Nazwy ich pochodzą od pobliskich miejscowości położonych na południe od Warszawy, a więc w kierunku biegu obu ulic. Dalszy ciag parzystej strony Nowowiejskiej zabudowano na początku XX wieku kamiennicami o fasadach secesyjnych i modernistycznych. W latach 1923/1924 trzy budynki koszar zostały połączone arkadami i przebudowane na siedzibę Ministerstwa Spraw Wojskowych. Około 1929 ulicy nadano nazwę 6 Sierpnia, upamiętniającą datę wymarszu, 6 VIII 1914, kampani kadrowej Józefa Piułsudskiego - przyszłych legionów - z Galicji. W sierpniu 1944 na terenie ministerstwa hitlerowcy dokonali masowych egzekucji na mieszkańcach sąsiednich ulic; gmach ministerstaw oraz zabudowa mieszkalna zostały całkowiecie zniszczone. Około 1950 ulica otrzymała nazwę Al.Wyzwolenia. Włączona do Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej została znacznie poszerzona, tworząc jakby wydłużony plac, odcięty od Al.Ujazdowskich i ul. Marszałkowskiej przewężeniami zabudowy. Wnętrze placu-alei tworzy zabudowa mieszkalna, a jego powierzchnię, obok jezdni i chodników, pokrywają trawniki. W 1960 zakończona zabudowę Al. Wyzwolenia od strony placu Na Rozdrożu, ujmując wylot Al. Wyzwolenia dwoma budynkami, usytuowanymi na planie odcinka koła, o reprezentacyjnych mieszkaniach.